On the way to PlanetProof

Het keurmerk On the way to PlanetProof werkt deels met concrete normen die meteen gelden en deels met doelsturing, waarbij boeren keuzevrijheid hebben hoe ze een doel behalen.

Deelnemende boeren moeten hun energiegebruik registreren, en voldoen aan normen die het keurmerk per bedrijf bepaalt. Er zijn ook streefnormen – voor de lange termijn. Alleen bij cellenteelt (teelt in een gebouw zonder daglicht) is het verplicht dat alle elektriciteit uit duurzame bronnen komt. Ten aanzien van de bodemkwaliteit moet de organische stofbalans minstens hetzelfde blijven, of hoger worden. Er wordt niet voorgeschreven hoe boeren dit kunnen bereiken. In een bedrijfsnatuurplan moet bekeken worden welke habitats er zijn op het bedrijf en welke nog ontwikkeld moeten worden, maar hier zijn geen minimumeisen voor. Het eisenpakket gaat niet in op circulariteit; het composteren van gewasresten is bijvoorbeeld niet verplicht. Als op veen geteeld wordt, moet dit RPP-gecertificeerd zijn, zodat het op duurzamere wijze gewonnen is. Boeren proberen ziekten en plagen eerst te voorkomen en als dit niet lukt, te bestrijden met niet-chemische bestrijdingstechnieken, voordat ze chemische bestrijdingsmiddelen inzetten. Als ze middelen van de meest schadelijke categorie inzetten, krijgen ze strafpunten. Deze strafpunten kunnen ze compenseren door extra keuzemaatregelen uit te voeren. Er wordt kunstmest gebruikt; er zijn normen opgesteld per gewas over de hoeveelheid meststoffen die mogen worden gebruikt (kunst- en organische mest). Het eisenpakket houdt rekening met waterschaarste op de productielocatie: als er een hoog risico is op schaarste, zijn meer maatregelen verplicht. Condenswater uit de kas en drainwater moeten worden hergebruikt, maar verder zijn er geen verplichte eisen over efficiënter gebruik van water.

De producent krijgt extra betaald voor duurzaamheidsinspanningen die het keurmerk vraagt.